photoblog

104. Praga – Hradczany

Hradczany – „dzielnica” królewska

Opis SARP:

„Hradczany były założone około roku 880 przez księcia Brzetysława i przez stulecia były siedzibą czeskich książąt oraz królów. Po I wojnie światowej i odrodzeniu się czeskiej państwowości Hradczany stały się siedzibą czesko-słowackich prezydentów.
Największą zasługę w rozbudowie kompleksu zamkowego miał cesarz Karol IV, który w roku 1344 rozpoczął budowę najważniejszej części Hradczan – katedry św. Wita gdzie w ciągu stuleci byli koronowani czescy władcy. Katedra św. Wita jest również miejscem pochówku wybitnych czeskich królów, świętych, szlachciców oraz arcybiskupów. Rozbudowa Hradczan była dziełem w zasadzie wszystkich czeskich władców. Władysław II Jagiellończyk przyczynił się na przykład do powstania na Hradczanach pierwszego budynku z renesansowymi elementami. Powstałe na jego rozkaz sklepienia słynnej Sali Władysława budzą podziw do dziś. Wielki wpływ na rozbudowę całego kompleksu miał również cesarz Rudolf II, znany ze swojego zamiłowania do nauk ezoterycznych. Dzisiejszy wygląd Hradczany zawdzięczają Marii Terezie, która w 2. połowie XVIII wieku przebudowała praski zamek na nowoczesną pałacową rezydencję.
Hradczański kompleks zamkowy jest największym zamkowym kompleksem na świecie. Na obszarze 1,51 km2 znajduje się niezliczona ilość zabytków. Do najciekawszych zaliczyć można katedrę św. Wita, Stary Pałac Królewski z salą Władysławowską, Złotą Uliczkę z miniaturowymi domkami, zamieszkiwanymi kiedyś przez złotników, przepiękne ogrody królewskie, bazylikę św. Jerzego, pałac Lobkowiczów oraz renesansowy letni zameczek królowej Anny – tzw. Belweder.”

Katedra św. Wita

Loreta

arch. Giovanni Orsi – 1626

Opis SARP:

„Kamień węgielny pod budowę położono 3 czerwca 1626. Fundatorem była czeska baronowa Katarzyna Lobkovic. Centralnym elementem kompleksu jest domek loretański projektu włoskiego architekta Giovanniego Orsi, konsekrowany 25 marca 1631. Początkowo zewnętrzne ściany były pokryte malowidłami. Dopiero w drugiej połowie XVII wieku ufundowane zostały przez hrabinę Elżbietę Apollonię Kolowrat, obecne do dziś rzeźbione panele. Dziedziniec Lorety. Widoczna fontanna z grupą rzeźb przedstawiających Zmartwychwstanie Pana Jezusa oraz domek loretański. Domek Loretański jest usytuowany na wewnętrznym dziedzińcu otoczonym piętrowymi arkadami. W przebiegu arkad znajduje się skarbiec, kościół Narodzenia Pana oraz liczne kaplice. Jednym z obiektów należących do skarbu Lorety jest XVII-wieczna, wykonana w Wiedniu monstrancja wysadzana 6222 diamentami. Nie jest już ona wykorzystywana podczas nabożeństw (ostatni raz użyto jej podczas mszy jesienią 1999 roku). Do atrakcji Lorety należy m.in. carillon z 1694, wykonany przez Claudy Fremy w latach 1683–1691 i podarowany przez kupca, Eberharda von Glauchau. Pierwszy raz carillon zagrał w Pradze 15 sierpnia 1965.”

Tunel pod Jelenią Fosą

arch. Josef Pleskot AP Atelier – 1996-2002

Opis SARP:

„Tunel łączący Wełtawę z zamkiem na Hradczanach, wykonany został na zlecenie fundacji Vaclava Havla. Ceglane, sklepione kolebkowo wnętrze o długości 84m, ma podłogę z metalowej kraty, przez którą widać płynący strumień. W niszy w połowie przebiegu tunelu umieszczona jest renesansowa kolumna – fragment oryginalnej struktury mostu. Za obiekt, uhonorowano Josefa Pleskota, w roku 2004, nagrodą Brick Award.”

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s